بسم الله الرحمن الرحیم اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً.
دسترسی سریع




آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 2553
 بازدید امروز : 108
 کل بازدید : 1483456
دوشنبه ٢٢ مهر ١٣٩٨
چکیده های منختب ارسالی طلاب

چکیده ارسالی حجت الاسلام پور فرد

وحدت آری

قران کریم بارها با تعبیرات گوناگون مومنان را به وحدت فرا خوانده است،آیاتی که بطور ایجابی ، مسلمین را به وحدت و همبستگی و اتحاد و اتفاق دعوت نموده، مانند آیاتی که با یادآوری برادر بودن مومنان، آنان را به اعتصام به حبل الله فرا خوانده" (آل عمران،103)وبه اصلاح میان خود (حجرات،10) وآشتی فرمان داده. (بقره،208)،امر به اصلاح بین مردم را از مصادیق خیر برشمرده (نساء،114) ونیز آیاتی که در جهت نفی و نهی مسلمین از تقرقه و جدایی و تنازع و تخاصم و امثال آن آمده است. و از"تفرقه " در دین (انعام،159؛ روم،32) ، "اختلاف"(آل عمران،105؛ یونس،19؛ نحل،64)،"پراکندگی در امور" (انبیاء،93؛ مومنون،53(،به نکوهش یاد می کند  و مردم را از در غلطیدن به جدایی وستیزه جویی ها "تنازع " (انفال،46) و "افساد" (اعراف،56؛ بقره،11)پرهیز می دهد و وحدت را نعمتی الهی می شمارد.(آل عمران،103)

مباحث قرانی وحدت در روایات اهل بیت مورد تاکید و توجه قرارگرفته است.توصیه فراوان امامان به برادری دینی و بیان شیوه های تحقق همزیستی اجتماعی مومنان وپیروان مذاهب مختلف را می توان در موارد وعرصه های مختلفی گزارش کرد.براساس گزارش های حدیثی، تاریخی و فصل الخطاب بودن محوریت قران در امر وحدت از ناحیه ائمه، این منبع اصیل و حیاتی، به عنوان ثقل اکبر در سوره آل عمران«اعتصموا بحبل الله جمیعا ولاتفرقوا» مورد توجه قرار گرفته است.(طباطبايي، الميزان، 3/ 378)، با عنایت به اینکه قرآن مسئله وحدت را به عنوان یک فریضه واجب در میان مومنین می داند. این مسئله درگونه شناسی وحدت سیاسی نیز وجود دارد که وحدت خارج از قلمرو مومنین قابل تصور نیست.

 وحدت بین امت های موحد(شیعه-سنی)

 انسان از آن جهت که به جامعه نیازمند است باید با همنوعان خویش همزیستی مسالمت آمیز داشته باشد و محور در این نوع همگرایی نیز ،انسانیت انسانها است که در ادبیات اسلامی از آن با عنوان "فطرت توحیدی"(روم،30 ؛ طبرسی، مجمع البیان، 8/ 474) یاد می شود که در همه انسانها مشترک بوده و غیر قابل تغییر است و همچنین امری عینی و تکوینی و نیز جاودانه و پایدار است  و راز عدم تبدیل فطرت توحیدی انسان نیز این است که خداوند آن را به احسن تقویم ساخته است و هیچ نقص و عیبی در نهان توحیدی او نیست تا تبدیل شود(مدرسی،من هدی القران،10/54) قرآن کریم دربرخی آیات به موضوع اخوت دینی که یکی از نشانه های وحدت است اشاره کرده و ثمره پيوند قلبى ميان برادران دينى اين است كه از  نزاع وشقاق به دور باشند و اصلاح گرى را پيشه خود سازند (حجرات،10؛ منهج الصادقين، ‏8/ 417؛ بقره،220؛ توبه11؛ احزاب، 5) موید این مطلب که نشانه های وحدت در میان امت های موحد است، رحمت العالمین بودن  پیامبر(ص) در سطح جهانی در اقصا نقاط عالم ، برای همه امت ها است.(انبیاء،107؛ ابن عاشور، التحریر، 17/ 121) وجه سیاسی این نوع از وحدت در رابطه بین امت ها بیشتر آشکار می شود زیرا امت ها متشکل از انسانهای متفاوت با عقاید و آراءگوناگونی هستند که لزوما در این رابطه بعد فطرت توحیدی آنان مورد توجه است. این نکته در نامه حضرت امیر(ع) به مالک اشتر هم مورد توجه قرار گرفته و انسانها را یا برادران دینی یکدیگر،و یا همنوعان هم قلمداد می کند (سیدرضی،نهج البلاغه،نامه53)

چکیده ارسالی حجت الاسلام الادری

مصداق مسلمان از منظر قرآن و سنّت چه کسی می باشد؟ آیا خطابات قرآنی (یا ایها الذین آمنوا) اهل سنّت را نیز شامل می شود یا اینکه مختص شیعیان است؟ منظور از (مومنون) در آیه (انما المومنون اخوة)چه کسانی هستند؟ اساسا منظور از اهل ایمان ـ با توجه به آیات و سنّت ـ فقط شیعیان است یا اهل سنت را نیز شامل می شود؟

با روشن شدن مصادیق خطابات قرآنی وظایف بسیاری از مسلمین نسبت به یکدیگر روشن می گردد؟ حال دستورات اجتماعی قرآن برای مسلمین معیاری است برای تنظیم روابط بین مسلمانان؟ 

اساسا در حیطه اجتماع و روابط اجتماعی ملاک اسلام است نه ایمان. با توجه به احادیث رعایت احترام خون افراد و ازدواج و ... با اسلام واجب می شود و ایمان تنها در پاداش و جزاء تاثیر گذار است که بیش از این دنیا مربوط به آخرت و خداوند می شود.

چکیده ارسالی حجت الاسلام لطیفی

اصل نظام افرینش برمبنای وحدت است پیامبرگرامی درتشکیل جامعه اسلامی درمیان مسلمانان برادری وبایهودقراردادهمزیستی بست قران تفرقه رانکوهش وباتحلیل انشعابات طبیعی ازتاثیرمنفی ان برزندگی اجتماعی جلوگیری نمود.کلمه شیعه یک اطلاق توصیفی بودنه یک مرزبندی سیاسی اجتماعی امروزبین اصول گرایان معتقدبه ولایت فقیه واصلاح طلبان مردمسالار تبری نیست ودرمنافع ملی و...وحدت استراتزیک دارند جدائی امروزسنی وشیعه ناشی ازتعصب جاهلی وتوطئه دشمن است ومنشا تولی وتبری ندارد

چکیده ارسالی حجت الاسلام مددی

وحدت با توجه به سیره عملی ائمه(ع) و علمای مذهب اینگونه تعریف می شود: در اعتقادات بین مسلمین وحدت معنا ندارد چرا که هر کس عقائد خاص خود را داردو لازمه وجودی انسان تفاوت و اختلاف است و نمی توان شیعه را سنی و نه سنی را شیعه کرد،-البته بحث علمی در مجامع خاص مطلوب است- بلکه آنچه مورد نظر در معنای وحدت می باشد، در تعاملات اجتماعی است که باید بین مسلمانان اتحاد برقرار شود و این کاملا در تاریخ مشهود است. واکاوی سیره امامان معصوم(ع) و بزرگان شیعه با بیان چند نمونه از مستندات تاریخی، کار کوچک این گفتار است که ما را در راه تحقق وحدت یاری مینماید.